و با فرو فرستادن و كامل كردن نعمت‌ها به ستايش فراخواند . و در آخرت مردم را به مثل اين نعمت‌ها دعوت نمود . توضيح مفردات ثنا : گونه‌اى از ستايش است كه با تكرار انجام شود . راغب در مفردات مىگويد : ثنا عبارت است از آنچه كه در ستايش كردنِ مردم ، وقت به وقت تكرار مىگردد . و چون نعمت‌ها از جهت شمول و عام بودن و نيز پى در پى بودن ملاحظه مىشود مناسبت اقتضا مىكرد كه ستايش به صورت « ثنا » كه تكرار ستايش است ، آورده شود . سُبُوغ : در آيهء شريفه است . « وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَباطِنَةً » « 1 » ؛ نعمت‌هاى ظاهرى و باطنى را بر شما رسا و كامل نمود [ كه با نيازها تطبيق كند و هم آهنگ با آنها باشد ] . اسداء : عطا ، بخشيدن . در روايت است كه : مَنْ أسدى إليكُم معْروفاً فَكافيؤُهُ ؛ هر كس كه به شما نيكى نمود او را پاداش بدهيد . آلاء : جمع « إلى » - به فتح و كسر همزه - نعمت . مِنَن : جمع « منت » نعمت‌هاى گران قدر . جمّ : زياد . در قرآن مىخوانيم : « وَتُحِبُّونَ المالَ حُبّاً جَمّاً » ؛ مال را زياد دوست مىدارند ( بيش از اندازه ) . نأى : دور است .

--> ( 1 ) . لقمان ، آيهء 20 . .